ဒီPost ေလးကိုအဓိကအားျဖင့္ တက္သစ္စလူေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္
ဒီေလာကထဲဘယ္လိုျဖတ္ေလွ်ာက္လာခဲ့တယ္ဆိုတာေလးနဲ႕တြဲျပီးေရးခ်င္ပါတယ္။
တက္သစ္စလူငယ္ေတြဆိုေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီထဲက တစ္ေယာက္ပါပဲ။
Beginner of Beginner လို႔သတ္မွတ္ရမွာပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ ဒီအိုင္တီ နယ္ပယ္ထဲကို ၂၀၀၈ ေလာက္ကတည္းကစေရာက္ျဖစ္တယ္။ MZ
ေက်းဇူးေၾကာင့္ေပါ့ဗ်ား။ အမ္ဇက္ေၾကာင့္
လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႕ခင္ခြင့္ရျပီး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသင္ယူျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီအရင္တုန္းက Company တစ္ခုမွာလုပ္ရင္း ညဖက္ အိမ္မျပန္ခ်င္ေသးရင္
အင္တာနက္ေတြသံုးျဖစ္တာေပါ့၊ အဓိကေတာ့ Chatting သံုးျဖစ္တာေပါ့၊ ေနာက္ေတာ့
သူငယ္ခ်င္းဆိုင္မွာ လုပ္ျဖစ္ေတာ့ အင္တာနက္ ဆိုတာကို ပိုသိခဲ့တယ္။
ကိုယ္တစ္ခုခုသင္ယူဖို႔အတြက္ The Best Resource ဆိုတာလည္းသိခဲ့ရတယ္။ HTML
စသင္တယ္၊ မသိတာရွိယင္ ကိုေစတန္တို႔ကိုေမးတယ္၊ ျပန္လုပ္ၾကည့္တယ္၊
မကၽြမ္းတကၽြမ္းအခ်ိန္မွာ CSS သင္ျဖစ္တယ္၊ ဒါေတြအားလံုးက W3School နဲ႕
Html dog ကိုသံုးျပီးသင္ခဲ့တာေနာ္၊ သူမ်ားသိသေလာက္ ကိုယ္မသိေပမယ့္၊
ကိုယ္သိခ်င္တာေလးေတြေတာ့ရလိုက္တယ္၊ ေနာက္ေတာ့ PHP သင္ၾကည့္ဆိုေတာ့
သင္တယ္၊ အဲဒီမွာ ျပသာနာကစတာပဲ၊ ကိုယ္က ကြန္ျပဴတာေက်ာင္းဆင္းမဟုတ္ေတာ့၊
ကုဒ္ဆိုတာလည္း အခုမွသိတာ၊ အရင္ကတည္းက သင္တန္းဆိုလို႔ မယ္မယ္ရရ
ႏွစ္ခုပဲတက္ဖူးတာ၊ Basic ရယ္၊ Graphic ရယ္၊ အဲဒါနဲ႕မျဖစ္ေသးပါဘူးလို႔၊
Java Script ကို ျပန္ၾကိဳးစားသင္ၾကည့္တယ္။ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ဘူး၊
အဲရာတက္လာရင္ အဲဒီအဲရာကိုလိုက္ရွာရတာေလာက္ပင္ပန္းတာမရွိဘူး၊
အဲဒါနဲ႕လက္ေလ်ာ့သြားျပီး၊ အလုပ္ကေနလည္းထြက္လိုက္တယ္၊ ကုိယ္
ဘာျဖစ္ခ်င္လဲဆိုတာပဲေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆိုျပီးထြက္လိုက္တယ္၊
တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ဒီနယ္ပယ္ထဲကလူေတြနဲ႕ မဆက္သြယ္ပဲ၊ ကိုယ့္ဟာကိုယ္
အိမ္မွာပဲစားလိုက္ေသာက္လိုက္ အိပ္လိုက္ လုပ္ျဖစ္တယ္၊ Education
ဆိုင္တဲ့အပိုင္းက်ေတာ့ AC ပဲသြားျဖစ္တယ္၊ စာအုပ္ေတြပဲဖတ္ျဖစ္တယ္။ AC မွာ
PHP န႕ဲဆိုင္တဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ရေတာ့ အဒီစာအုပ္ထဲမွာ Sample ျပထားတဲ့
Project က အဲဒီအစ္ကိုလိုခ်င္ေနတဲ့ပေရာဂ်က္ျဖစ္လို႔
သူ႔ဆီမွာေန႔တိုင္းသြားျပီးေရးျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဆင္မေျပပါဘူး။
တစ္ဝက္ေလာက္မွာကိုယ္ေတြလည္းမသြားႏိုင္တာနဲ႕၊ သူလည္း ဘိုင္ပ်က္သြားတာနဲ႕
တိုက္ဆိုင္ျပီးနားျဖစ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ထိ PHP ဆိုတာက အလြတ္မရေပမယ့္၊
ၾကည့္လိုက္ရင္ ဘာအတြက္သံုးတယ္၊
ဘယ္လိုအလုပ္လုပ္တယ္ဆိုတာေတြေတာ့နည္းနည္းပါးပါးသိခဲ့တယ္။ အလုပ္မလုပ္တာလည္း
တစ္ႏွစ္ေက်ာ္သြားေတာ့ အိမ္ကလည္း ေျပာ၊ ကိုယ္ေတြလည္း ဘိုင္ပ်က္ဆိုေတာ့
အလုပ္ျပန္ရွာျဖစ္တယ္။ အလုပ္ျပန္ရွာေတာ့ ဘယ္ေနရာမွာမွ အဆင္မေျပဘူး။
အဲဒီေတာ့ ဦးေလးကို အကူအညီေတာင္းေတာ့ Petronas မွာရွာေပးတယ္။ CV
တင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီက
လူေတြေျပာတဲ့စကားကိုၾကားျပီးေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္သြားတယ္။ ကိုယ့္အေရွ႕မွာ
ေလွ်ာက္ထားတဲ့ လူေပါင္း ၁၀၀၀၀ ေလာက္ရွိတယ္တဲ့။
ေနာက္ေတာ့ လမ္းထိပ္က ဆိုင္မွာပဲ ဝင္လုပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ AC မွာတုန္းက
ကိုယ္အၾကံေပးျပီးလုပ္ခဲ့တဲ့ ပေရာဂ်က္ေလးတစ္ခုရွိတယ္။
အင္တာနက္ျပန္သံုးရေတာ့ အဲဒီပေရာဂ်က္ေပၚ အခ်ိန္ပိုေပးျပီး
လက္စသတ္ေပးခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ျပီးသြားပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ Activity
ေတာ့နည္းတယ္။ ထားပါေလ။
အဲဒါျပီးေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ျပန္စဥ္းစားျဖစ္တယ္။ ငါဘာျပန္လုပ္မလဲေပါ့။
ပထမဆံုးစဥ္းစားမိတာကေတာ့ Online discussion ပါ။ MZ ကေနဦးစီးျပီးေတာ့
ေဆြးေႏြးပြဲေတြ တစ္လတစ္ေခါက္ေလာက္ လုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့
ဘားကမ့္နဲ႕ပတ္သတ္ျပီး discussion လုပ္ေနရင္း အဆဲခံထိေတာ့
တင္းသြားျပီးမလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဒီအတိုင္းပဲဟိုလုပ္ဒီလုပ္ေနျဖစ္တယ္။
ေနာက္ေတာ့ အိုင္ဒီယာေလးတစ္ခုရသြားတယ္။ အဲဒီ အိုင္ဒီယာကို
အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ စာေတြစေလ့လာပါတယ္။ စျပီးအေကာင္ထည္ေဖာ္ျဖစ္တယ္။
အားလပ္ခ်ိန္ေလးေတြမွာ အဲဒီအတြက္ပဲစဥ္းစားျပီးလုပ္ျဖစ္တယ္။
လုပ္ရင္းလုပ္ရင္း လိုအပ္ေနတာေလးေတြသိရေတာ့ ebook ေလးေတြေဒါင္းလိုက္ video
ေလးေတြေဒါင္းလိုက္နဲ႕လုပ္ျဖစ္တယ္။ သိသင့္သေလာက္သိခဲ့ျပီဆိုေတာ့
ျပန္လုပ္တယ္။ ၈ လေက်ာ္ေလာက္ၾကာေတာ့ Raw ေလးထြက္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ
တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြနဲ႕တိုင္ပင္ျဖစ္ခ့ဲတယ္။ သူတို႔က ဟိုဟာမေကာင္းေသးဘူး။
ဒီဟာမေကာင္းေသးဘူး၊ ေျပာေတာ့ စိတ္ဓာတ္က်၊ ျပန္ေလ့လာျဖစ္တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႕
ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ marketing ဆင္းျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္
ၾကိဳက္တဲ့လူမေတြ႕တာနဲ႕ပဲ စိတ္ေတြေလျပီး ဆက္မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္
အဲဒီပေရာဂ်က္အေပၚလက္ေလ်ာ့ျပီလားဆိုေတာ့ လက္မေလ်ာ့ေသးဘူး။
ကိုယ္မသိတာေတြကို သိေအာင္ ျပန္လုပ္လုိက္ဦးမယ္။ ျပီးေတာ့မွ
ျပန္လုပ္မယ္ေပါ့။ အခုေတာ့လည္း ဟိုလုပ္လုပ္ ဒီလုပ္လုပ္ပါပဲ။ ေနာက္လထဲမွာ
Ubuntu Language Pack က ပိတ္ေတာ့မယ္၊ အဲဒီအတြက္လည္း လာမယ့္ မတ္လမွာေတာ့
အဲဒါေလးကို ပိုအားထည့္ျပီးလုပ္လိုက္ဦးမယ္။
အေပၚကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ျဖတ္သန္းလာခဲ့သမွ်ေပါ့၊ လူငယ္ေတြကို အဓိကေျပာခ်င္တာက
ကိုယ္ ဘာကိုစိတ္ဝင္စားလဲ၊ ကိုယ္တကယ္စိတ္ဝင္စားတာကို မွလုပ္ပါလို႔။
ဘားကမ့္မွာ လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုေတြ႕ျဖစ္တယ္။
သူတို႔ေတြကိုေမးၾကည့္တယ္။ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲဆိုေတာ့ ဟက္ကာ တဲ့။
ဟက္ကာဆိုတိုင္းေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ဟက္ကာ ဆုိတ့ဲစကားလံုးကို 2006
ေလာက္တုန္းက ဗိုလ္တေထာင္က ရာစုသစ္ဌာ(ယခု NMC) မွာ Member Access
သံုးေနတုန္းမွာ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ စေျပာမွသိျဖစ္တယ္။ သူေျပာသြားတာေတြက White
Hacker နဲ႕ Black Hacker ဆိုတာရွိတယ္။ White က ဘာေတြလုပ္လဲ၊ Black
ကဘာေတြလုပ္လဲ စသည္ျဖင့္ ေျပာသြားတယ္။ ဘားကမ့္မွာလည္း တစ္ေယာက္က
အေကာင့္ေတြခိုးတာကို ဟက္တာတဲ့ ကိုယ့္ဟာ့ကိုယ္အထင္ၾကီးျပီးေျပာသြား
တာလည္းေတြ႕ရတယ္။ Software သံုးျပီးဟက္တာကေတာ့ ေလးတန္းကေလး
အင္တာနက္သံုးတက္တာနဲ႔တင္ ဟက္တက္တယ္။ အဲဒါကိုသူသေဘာမေပါက္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။
ေနာက္ထပ္ ဒီလိုအမ်ိဳးအစားနဲ႕လူတစ္မ်ိဳးလည္းရွိေသးတယ္။ Senior
ေတြဘာလုပ္လဲ။ လုပ္တဲ့အတိုင္းလိုက္လုပ္တယ္။ သူက i-phone ဆိုရင္ သူလည္း
အိုင္ဖက္လိုက္တယ္။ Android ဖက္လိုက္တယ္ဆိုရင္ Android ကိုလိုက္တယ္။ PHP
ဆိုရင္ သူလည္း PHP လိုက္လုပ္တယ္။ အဲဒါသူ႔အတြက္မေကာင္းဘူး။ ၾကာလာရင္
ထူပူျပီး ေဂါက္သြားႏိုင္တယ္။ အဓိကကေတာ့ ကိုယ္ဘာကိုစိတ္ဝင္စားလည္းစဥ္းစား၊
အဲဒါကိုသိရင္ က်န္တာဘာမွမလိုဘူး။ သင္တန္းလည္းမလိုဘူး။ ဆရာလည္းမလိုဘူး၊
Google သံုးတက္တာနဲ႕တင္ အဲဒီ Course
ကိုရူေထာင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးကေနပညာအမ်ိဳးမ်ိဳးရသြားလိမ့္မယ္။ သင္တန္းဆိုလို႔
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္တဲ့သင္တန္း တစ္ခုမွ မရွိပါ။ အားလံုး
မသိတဲ့လူ၊ မတက္တဲ့လူ ေတြကိုလိမ္ေနၾကတာပါ။
အဓိကေျပာခ်င္တာက
၁။ ကိုယ္ IT နယ္ပယ္ထဲ တကယ္ဝင္မယ္လို႔ဆံုးျဖတ္ျပီးျပီလား။
၂။ အဲဒါဆိုရင္ ကိုယ္ဘာကိုစိတ္ဝင္စားလဲဆိုတာသိေအာင္လုပ္။
၃။ အဲဒီစိိတ္ဝင္စားတဲ့ အရာကို သင္တန္းတက္မယ္ဆိုရင္လည္း ေသခ်ာသင္၊
ဆရာကိုပဲအားမကိုးနဲ႕၊ အျပင္ Resource ေတြကိုလည္းရွာ၊
၄။ တကယ္တက္လို႔အလုပ္စလုပ္မယ္ဆိုရင္ ပထမဦးဆံုး အလုပ္မွာ
အလကားနီးပါးလုပ္ေပးလိုက္၊ (ပညာရေအာင္လို႔၊ ငါသင္တန္းျပီးျပီ၊ ငါ
ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္ယူမယ္ဆိုတာမ်ိဳးသြားမလုပ္နဲ႕၊ အဲဒါဆိုရင္ ဘာအလုပ္မွ
ရမွာမဟုတ္ဘူး)
၅။ ကိုယ္သိေနတဲ့ေနရာမွာပဲ ရပ္မေနနဲ႕ ဒီကေနျပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္ Level
ေတြတက္ႏိုင္ေအာင္လုပ္၊
ဒီလိုမ်ိဳးေျပာ၊ ဒီလိုမ််ိဳးေရးတဲ့ေကာင္ေရာ ဘာေကာင္မို႔လို႔လဲဆိုေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ ဘာေကာင္မွ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့တစ္ေလွ်ာက္မွာ
ေတြ႕ၾကံဳခဲ့ရတာေတြကိုေရးသားျခင္းျဖစ္တာပါ။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔
ကၽြန္ေတာ္လည္း ေဝဝါးေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ လမ္းကို
ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းလိုက္ပါဦးမယ္။
ေက်းဇူးပါ
ျပည့္စံု(ဂ်စ္ပဆီ)
